Zdrowie dzieci szczepionych i nieszczepionych

Prof Maria Dorota Majewska (VAERS)

Publikacja amerykańskich badaczy, ujawniająca, że dzieci szczepione są znacznie bardziej chorowite niż nieszczepione, która wcześniej ukazała się w innym piśmie naukowym, lecz szybko została zablokowana przez kartel farma-medyczny, wreszcie ukazała się ponownie w Journal of Translational Science 2017, v. 3(3) 1-12 (w załączeniu).

Autorzy poddali badaniu sondażowemu (poprzez rodziców) 405 dzieci szczepionych i 261 nieszczepionych w wieku 6-12 lat i wykazali, że:

  • dzieci szczepione 4 razy częściej chorowały na zapalenie ucha środkowego i
  • 6 razy częściej na zapalenie płuc,

ale rzadziej na krztusiec, różyczkę czy ospę wietrzną (łagodne i łatwo uleczalne dziś choroby).

Szczepione dzieci:

  • 30 razy częściej chorowały na alergiczne katary,
  • 4 razy częściej na alergie,
  • 4,2 razy częściej na ADHD i autyzm,
  • 3 razy częściej na egzemy,
  • 5 razy częściej były upośledzone umysłowo i miały trudności w nauce,
  • 4 razy częściej cierpiały na choroby neurorozwojowe,
  • i 2,5 razy częściej na inne chroniczne choroby niż dzieci nieszczepione.

Stopień poszczepiennych okaleczeń zależy od liczby otrzymanych szczepień. Chłopcy kilkakrotnie częściej są ofiarami tych poszczepiennych chorób i okaleczeń niż dziewczęta.

Szczepione dzieci

  • 22 razy częściej stosują leki na alergie,
  • 2,4 razy częściej – antybiotyki,
  • ok. 5 razy częściej leki przeciwgorączkowe,
  • 4 razy częściej leki p. padaczkowe,
  • 3 razy częściej bywały u lekarzy z powodu poważnej choroby,
  • 2 razy częściej były hospitalizowane.

Autorzy w sposób naturalny nie badali wpływu szczepień na śmiertelność dzieci. Takie badania są surowo zakazane w krajach rozwiniętych, ale przeprowadziła je wcześniej pośrednio australijska badaczka Viera Scheibner, która wykazała, że prawie wszystkie przypadki śmierci łóżeczkowej zdrowych dzieci miały miejsce w ciągu kilku godzin/dni po jakimś szczepieniu. Niedawno duńscy naukowcy wykazali, że w krajach afrykańskich niemowlęta, które otrzymały szczepionki DTP umierały 5 do 10 razy częściej niż nieszczepione.

Można podsumować zbiorczo te badania: masowe szczepienia zabijają i okaleczają dzieci, powodując poważne choroby chroniczne i upośledzenia fizyczne oraz neurologiczne, co jest zgodne z obserwacjami milionów rodziców i lekarzy. Są one dobrze naoliwioną maszyną do zamieniania zdrowych osób w chronicznie i ciężko chore, co generuje dla karteli farmaceutycznych setki miliardów dolarów zysków rocznie. Dlatego zmuszanie rodziców do szczepienia ich dzieci przez urzędników medycznych i rządy należy uznać za zbrodnię dzieciobójstwa lub celowego okaleczania. Podobnie za zbrodnię należy uznać ukrywanie przed rodzicami prawdy o wielkiej szkodliwości szczepień. Zgodnie z Polską Konstytucją (i prawami UE) zbrodnie przeciw naszemu narodowi podlegają surowej karze.

Kto zabił Alexa Spourdalakisa?

Komentarz dr Andrew Wakefielda i Polly Tommey (producentów) do filmu „Kto zabił Alexa Spourdalakisa”

Matka i ciotka Alexa zostały oskarżone o morderstwo z premedytacją i pewnie zgniłyby w ciężkim więzieniu gdyby nie film, którego producentem jest dr Andy Wakefield, znakomity i uczciwy lekarz pozbawiony prawa do wykonywania zawodu za ujawnienie prawdy o szkodliwości szczepionki MMR – tej właśnie, która doprowadziła Alexa Spourdalakisa do zapalenia jelit, uszkodzenia mózgu i ciężkiego autyzmu oraz konieczności „leczenia” przez alopatów i psychiatrów, co w końcu doprowadziło do jego śmierci.

A tu inna, łamiąca serce historia dziecka doprowadzonego przez szczepionki do ciężkiego autyzmu. Dziecko straciło matkę i ojca, którzy nie wytrzymali nagonki władz, które uznały ich za nieodpowiedzialnych rodziców i pozbawiły ich władzy rodzicielskiej. Ciotka, która została opiekunką prawną dziecka zrozumiała poniewczasie, że jej brat był niewinny. Niestety, nie zdołała go powstrzymać przed popełnieniem samobójstwa. Historia ta ma jednak szczęśliwe zakończenie: dziecko udało się wyprowadzić z autyzmu, a jego ciotka zrezygnowała ze studiowania medycyny, ponieważ zrozumiała, że medycyna nie służy dobru pacjentów, a jedynie troszczy się o interesy finansowe przemysłu farmaceutycznego.

Zabójcze szczepienia DTP

Prof. Maria Dorota Majewska VAERS

Kolejne badanie duńskich naukowców przeprowadzone w kraju afrykańskim wykazało dewastujące działanie szczepionek DTP (dyfteryt, tężec, krztusiec) na przeżywalność niemowląt. Niemowlęta, które otrzymały te szczepionki w wieku 3-5 miesięcy umierały 5 do 10 razy częściej niż te nieszczepione. Kartele farmacji oraz establishment medyczny w USA czy Europie nie zezwalają na przeprowadzenie podobnych naturalistycznych i koniecznych badań w krajach rozwiniętych, lecz dane zebrane w amerykańskiej bazie VAERS pokazują, że szczepienia DTP czy DTaP mają podobnie rujnujący wpływ na przeżywalność niemowląt w USA i innych krajach. Powodują ostre zapalnie mózgu, bezdechy i są bezpośrednią przyczyną śmierci łóżeczkowej.

Powyższe wyniki badań są przerażające i powinny doprowadzić do natychmiastowego zatrzymania obecnego programu szczepień obowiązkowych czy zalecanych na całym świecie przez WHO i lokalne ministerstwa zdrowia. Establiszment medyczny zachodnich krajów europejskich doskonale wie o szkodliwości tych i innych szczepień, więc pozwala na ich pełną dobrowolność, dzięki czemu umieralność niemowląt w tych krajach jest bardzo mała. Polska wraz z innymi krajami Europy wschodniej wyróżnia się z reszty Europy totalitarnym/przymusowym systemem szczepień, co skutkuje zwiększoną liczbą zgonów niemowląt oraz narastającą epidemią poszczepiennego autyzmu oraz innych upośledzeń neurologicznych dzieci.

Z wypowiedzi polskiego ministra zdrowia wynika, że MZ nie zamierza dostosować polskiego systemu szczepień do racjonalnego i humanitarnego systemu Europy zachodniej, lecz będzie nasilać szczepienny terror w Polsce. Od polskich lekarzy też nie można oczekiwać, że będą rzetelnie informować rodziców o szkodliwych skutkach szczepień, bo wobec uczciwych lekarzy MZ stosuje szantaż, nagany i surowe kary z utratą licencji włącznie.

W tej sytuacji polscy rodzice muszą zdawać sobie sprawę, że mogą liczyć tylko na siebie i na samodzielnie zdobytą wiedzę nt. szkodliwości szczepień. Tylko oni mogą uchronić swe dzieci przed szczepiennym kalectwem lub śmiercią, bowiem obecny, skorumpowany polski system medyczny działa na szkodę dzieci. Dzieci naszego regionu Europy zostały sprzedane globalnej wielkiej farmacji jako króliki doświadczalne i towary handlowe dla generowania gigantycznych zysków. Jest to nic innego jak współczesna forma euro-niewolnictwa.

Naukowcy z Yale powiązali szczepionki z chorobami psychicznymi

Źródło: naturalnews

Źródło polskie: Ona lubi

Szczepienia

Wszyscy słyszeliśmy o szczepionkach powodujących wiele negatywnych skutków ubocznych w systemie neurologicznym takich jak: zespół Guillaina-Barrego, autyzm, ADHD i wiele innych.

Czy szczepionki mogą mieć inne niekorzystne skutki uboczne dla mózgu, które nie są tak łatwe do sprawdzenia?

Z pewnością wydaje się, że tak.

Ostatnie badanie pilotażowe przeprowadzone przez Pennsylvania State i Uniwersytet Yale wykazało, że może istnieć związek pomiędzy inokulacją (wprowadzenie do danego ustroju patogenu w postaci wirusa, bakterii, grzyba lub pasożyta) a pojawieniem się zaburzeń takich jak: anoreksja, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) i zaburzenia lękowe.

Badanie, które przeprowadzono przy użyciu bazy danych prywatnych firm ubezpieczeniowych stwierdziły, że dzieci, które niedawno otrzymały szczepionkę przeciw grypie, były znacznie bardziej narażone na rozwój pewnego rodzaju zaburzenia psychicznego.

Naukowcy stwierdzili, że szczepienie w ostatnim roku było:

„związane z incydentami diagnozowania anoreksji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD) i zaburzeń lękowych”.

Ryzyko okazało się najwyższe w odniesieniu do anoreksji.

Zaobserwowano 80-procentowy wzrost ryzyka rozpoznania zaburzenia odżywiania u dzieci zaszczepionych trzy miesiące przed chorobą. W przypadku OCD (zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne) ryzyko u dzieci zaszczepionych w ciągu 3-12 miesięcy było znacznie niższe, wahając się pomiędzy 23 a 27 procentowym wzrostem.

Aby przeprowadzić badanie z wykorzystaniem bazy danych, naukowcy porównywali rekordy szczepień u dzieci w wieku od 6 do 15 lat z diagnozami nowych zaburzeń neuropsychiatrycznych w ciągu pięciu lat. Porównali te diagnozy do dwóch warunków kontrolnych – złamań kości i ran otwartych – i dopasowali osoby do ich płci, wieku i ogólnej lokalizacji zamieszkania.

Zaobserwowano kilka czynników o znacznym ryzyku:

  • na przykład u dzieci, którym podano szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, częściej występowała anoreksja lub OCD.
  • Osoby zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, były bardziej narażone na rozwój anoreksji.
  • W przypadku szczepionki przeciwko meningokokom, dzieci stały się bardziej podatne na rozwój przewlekłego zaburzenia tętniczego lub anoreksji.
  • Co ciekawe dzieci, u których zdiagnozowano zaburzenia afektywne dwubiegunowe lub poważną depresję, dostały szczepionkę na grypę.

„Ta epidemiologiczna analiza implikuje, że początek niektórych zaburzeń neuropsychiatrycznych, może być czasowo związany z wcześniejszymi szczepieniami” – pisze autor pracy.

Ze względu na charakter tego badania, niemożliwe byłoby udowodnienie jakiegokolwiek związku przyczynowo-skutkowego lub korelacji na podstawie danych.

Badania naukowe wyraźnie jednak budzą obawy, które wymagają dalszego dochodzenia.

Autorzy stwierdzają, że powiązania pokazane w badaniach nie są wystarczająco silne, aby uniemożliwić odejście od obowiązujących wytycznych dotyczących szczepień – chociaż ten rodzaj notacji jest praktycznie standardem w badaniach szczepionek zwłaszcza, gdy wyniki badań wskazują na ciemniejsze strony skutków poszczepiennych.

Prawdopodobne jest, że dalsze badania w tym temacie, czyli powiązanie z chorobą szczepionkowo-neuropsychiatryczną, stanie się również sposobem do badania powiązania pomiędzy szczepionką i autyzmem.

Każdy, kto stoi przeciwko znanemu sloganowi „wszelkie szczepienia są bezpieczne”, będzie znieważany przez główne media i potępiany przez resztę środowiska naukowego.

Spójrz na Roberta F. Kennedy’ego, Jr. Jest krytykowany przez media głównego nurtu, bo miał odwagę zakwestionować bezpieczeństwo szczepionek. The New York Post opublikował artykuł zatytułowany „Wszyscy powinni zignorować nieprawdziwe informacje o roszczeniach antyszczepionkowych RFK Jr.”.

Na początku tego roku dr Daniel Neides z Cleveland Clinic Wellness Institute opublikował post na blogu, który sugerował, że związki toksyczne w szczepionkach mogą przyczyniać się do epidemii chorób przewlekłych i stanów neurologicznych, takich jak autyzm.

Oczywiście, został „zmasakrowany” przez media i odrzucony przez innych lekarzy.

Neides nie jest nawet antyszczepionkowcem. Po prostu, zakwestionował konieczność i ważność aktualnego harmonogramu szczepionek i zasugerował, że niektóre szczepionki nie są potrzebne, a inne powinny być oddalone w czasie od siebie.

Czy te nowe odkrycia z Yale zostaną zagrzebane wraz ze wszystkimi sprzecznymi poglądami i danymi, które pojawiły się już wcześniej?

Kasia Kasia Brzoza

Szczepionka Prevnar wywołuje zapalenie oskrzeli i płuc

Prof. Dorota Maria Majewska (VAERS)

Ulotka firmowa załączona do szczepionek Prevnar 13 (pneumokoki) ujawnia, że badania firmowe wykazały, iż szczepionki te powodują ciężkie powikłania poszczepienne u 8,2% niemowląt i małych dzieci. Najczęstsze powikłania dotyczyły chorób zakaźnych takich jak zapalenie oskrzeli (u ok. 1% dzieci) i z (u 1%). Dane te są zapewne znacznie zaniżone, co jest normą w badaniach sponsorowanych przez firmy farmaceutyczne. Możliwe, że kilka lub kilkanaście procent dzieci zaszczepionych tymi szczepionkami zachorowuje na poważne poszczepienne choroby zakaźne. Tzn. tysiące dzieci w Polsce może chorować rocznie na zapalenie płuc, oskrzeli, jelit, ucha środkowego, opon mózgowych i inne po szczepieniach pneumokokowych. Jest to zgodne z danymi zebranymi w amerykańskiej bazie VAERS, które wskazują na zapalenie oskrzeli, płuc, czy opon mózgowych jako powikłania po tych szczepieniach. Również ocenzurowane i okryte anatemą badanie porównujące zdrowie dzieci szczepionych i nieszczepionych ujawniło, że dzieci szczepione znacznie częściej chorują na zapalenie płuc i oskrzeli. Pojawia się więc pytanie – czemu i komu służy wprowadzenie obowiązkowych szczepień pneumokokowych dla polskich niemowląt, skoro wywołują one zagrażające życiu choroby zakaźne i zgony?

http://labeling.pfizer.com/showlabeling.aspx?id=501#section-4

Szczepienia DTP zwiększają umieralność niemowląt

Prof. Dorota Maria Majewska (VAERS)

Badanie przeprowadzone przez duńskich badaczy w Guinea-Bissau ujawniło, że niemowlęta w wieku 3-5 miesięcy, które otrzymały szczepienia DTP, umierały 5 razy częściej niż niemowlęta nieszczepione. Wcześniejsze badania tej grupy wykazywały podobne efekty. Są to jedyne systematyczne badania oceniające wpływ szczepień na przeżywalność niemowląt i są one miażdżące dla powszechnych, agresywnie promowanych programów szczepień dzieci. W krajach tzw. rozwiniętych zgony poszczepienne niemowląt nazywa się eufemicznie „śmiercią łóżeczkową z nieznanych przyczyn”, a naprawdę są one medycznym dzieciobójstwem. Każdy przymusowy czy obowiązkowy program szczepień to świadome uczestnictwo w tym dzieciobójstwie.

http://www.ebiomedicine.com/article/S2352-3964(17)30046-4/abstract